De eerste lentedagen

Het nieuwe jaar is pas 2 maanden bezig maar daar zijn ze dan toch, de eerste lentedagen van 2015. Wat een feest. Depressies maken plaats voor voorzichtige euforische gevoelens, winterjassen worden vervangen door crop-tops en de moestuintjes van de Albert Heijn, netjes weggezet op de vensterbank, krijgen zelfs meer zonlicht dan Dries Roelvink tijdens een gemiddelde zonnebanksessie.

Deze eerste lentedagen van het jaar doen wat met de mens. Het laat ze twijfelen. Je hebt eigenlijk twee soorten mensen. Mensen die twijfelen en mensen die niet twijfelen. Mensen die niet twijfelen trekken op een eerste lentedag van 2015 een jas aan en fietsen naar school. De een doet hem tot boven dicht, de ander doet m open en weer een ander laat de rits tot ongeveer de navel dicht om een nonchalante doch toffe indruk achter te laten op de drie koeien en twee automobilisten die zij onderweg naar hun bestemming tegenkomen. Maar dat doet er niet toe, het gaat erom dat zij zeker zijn van hun zaak.

Dit in tegenstelling tot de mensen die twijfelen.

Wanneer zij ’s ochtends opstaan en het raam openen, zorgen de zonnestralen van de eerste lentedag van 2015 al meteen voor paniek, verwarring en niet te vergeten, twijfel. Gaan ze een jas aandoen? En als ze dat doen, wordt het dan de winterjas of de zomerjas? Spijkerjack? Vestje? Of doen ze toch die “tussenjas” aan die ze vorig jaar met vriendinnen van de havo gekocht hebben voor die twee dagen per jaar dat het te warm is voor een winterjas en te koud is voor een zomerjas. Wanneer de twijfelaar eindelijk een keuze heeft kunnen maken start de tweede fase van dit fenomeen, namelijk het vasthouden aan de gemaakte keuze. Wanneer zij onderweg zijn naar hun bestemming komt al snel het gevoel naar boven dat ze de verkeerde keuze gemaakt hebben. Dat gevoel dat je hebt wanneer al je vrienden hun vriendin toch niet meenamen naar dat feestje en jij de hele avond je vriendin staat te vermaken (wat mij overigens nooit overkomt, om eventuele misverstanden te voorkomen). Dit gevoel is funest voor een twijfelaar. Zweetvlekken rondom hun oksels zo groot als voetballen, druppeltjes zweet manoeuvreren zich via hun wenkbrauw het oog binnen en hun rug wordt zo nat als huisvrouwen tijdens Fifty Shades of Grey. Uit paniek ritsen zij hun jas open, tas in de rechterhand, linkerhand uit de mouw, tas in de linkerhand, rechterhand uit de mouw, tas op de linkerschouder, jas over de rechterschouder, tas op de rug, jas over het stuur. De eerste lentedagen van 2015. Wat zijn ze heerlijk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s